Jee, na maanden niets meer geschreven te hebben wil ik jullie toch graag even een update geven over hoe het met ons gaat in Las Vegas, NV. Hoe hou je zoiets kort als er zo ontzettend veel gaande is de laatste maanden? Ik zal het proberen zo kort mogelijk te houden.
Een van de reden dat ik niet meer geschreven heb op de weblog is dat ik eerst mijn familie in Nederland wilde inlichten over wat er gaande is. Ik vind niet dat mijn familie de informatie van Internet moet plukken, maar van mij direkt moeten horen. Omdat ik de laatste maanden niet meer online geweest ben, geen emails meer beantwoord (wel lees, maar niet beantwoord) heb ik ook al maanden geen kontakt meer gehad met mijn familie in Nederland. Het is dus NIET persoonlijk, dat ik niet regageer op emails. Alle energie is kompleet uit mijn lichaam gezogen en kan het gewoon niet opbrengen ook maar iets te schrijven of te zeggen. Ik weet dat er een aantal mensen een beetje pissig zijn op mij, dat ik geen berichtjes heb geplaats op de blog of geen emails heb beantwoord, maar daar kan ik niet van wakker liggen. Ik ben zo zwaar depressief geweest (en misschien nog wel ben), dat dit het laatste is waar ik wakker van lig, over wat anderen (mensen die ik persoonlijk niet eens ken) ervan denken.
Maar goed, zo wordt het nog een lang verhaal en ik probeer het zo kort mogelijk te houden. Weet je dat ik niet eens van ellende weet waar ik moet beginnen met schrijven? Sorry als het een soep zooitje gaat worden, deze blog, maar ik zal ergens moeten beginnen.
Laat ik beginnen met Shay. Iedereen weet dat Shay als sinds we in Las Vegas wonen een vriendin heeft. Ik mocht haar van het begin al niet. Vraag me niet waarom, maar dit is en gevoel dat ik erg sterk heb als ik mensen ontmoet. Ik mag iemand of ik mag iemand totaal niet. Een tussenweg is er niet, maar omdat het serieus was tussen Shay en haar (ik noem haar Kakkerlak, kan en wil haar echte naam niet eens meer uitspreken), heb ik Kakkerlak het voordeel van de twijfel gegeven en haar geacepteerd in de familie. Het si voor Shay immers niet leuk als we zijn 'liefde' blokkeren uit ons leven, maar helaas was deze acceptatie maar van zeer kort duur.
Ik ga niet in op de details, dat kan ik Shay niet aandoen, maar Shay heeft zijn goede baan bij Wyndham Vacation Resort dankzij haar verloren. Je baan verliezen in Las Vegas nis niet leuk, er is hier gewoon geen werk te vinden. Shay heeft al zijn spaargeld er doorheen gejaagd, leningen op zijn naam genomen omdat Kakkerlak geen zin meer had rekeningen te betalen die ze had moeten betalen. Kakkelak gaat liever gokken in de casinos dan werken. Kakkerlak gaat liever achter de rug om van Shay met andere mannen plezier maken. Kakkerlak stuurt Shay uit op werk, zodat Shay nu 3 (ja, drie!!!) banen heeft om haat te kunnen onderhouden, zodat prinsesje Kakkerlak lekker op haar bedje kan blijven liggen. Werken is namelijk een vies woord.
Onnodig te zeggen dat Kakkerlak al sinds een jaar niet meer welkom is in ons huis en dat Tova en ik helemaal niets, maar dan ook niets met haar te maken willen hebben. En wat denk je… nu is ze zwanger van (waarschijnlijk) Shay. Tova en ik volgen het niet eens meer, maar ik denk dat ze volgende maand de baby krijgt. Leuk, geen werk, geen huis, geen inkomsten, geen insurance… helemaal niets!!!!!!! Onnodig te zeggen dat dit een gigantische stress op ons gezin heeft gegad (en nog steeds heeft) in het afgelopen jaar.
Wat mijn werk betreft, dit is alleen maar erger en erger geworden. Letterlijk elke dag word ik hardstikke kapot (lees: verrot) gescholden aan de telefoon door agressieve en onbeschofte klanten hier in Las Vegas. Gek, niet de klanten uit andere staten, maar alleen door klanten hier in Las Vegas. Het is soms zo erg, dat ik een aantal keren met tranen in mijn ogen achter mijn buro heb gezeten van onmacht. Ik heb diverse keren letterlijk op het punt gestaan mijn baan terstond op te zeggen en weg te lopen, zonder ooit nog iets van me te laten horen. De reden dat ik dit (nog) niet gedaan heb, is dat ik inkomsten moet hebben natuurlijk. Andere banen liggen nu eenmaal niet voor het oprapen. Niet hier in Las Vegas, maar ook niet in andere staten. Ja, ik solliciteer nog steeds, maar het is bijna onmogelijk.
Het naar mijn werk gaan is elke dag een struggle. Het voelt alsof ik naar Prison ga, om opgesloten te zitten met een halsband om. Nog nooit in mijn leven heb ik het ergens zo slecht naar mijn zin gehad als hier.
Ik heb mijn huisarts platgelopen om iets aan mijn stress te doen, maar die kunnen mij ook geen andere baan geven natuurlijk. De stress thuis liep zo hoog op dat Tova en ik steeds vaker woorden kregen. Een verkeerd woord en ik ontplofte in een gigantische woede. Dit werd op een gegeven moment zo erg, dat ik bijna lichamelijk geweld gebruikte tegen Tova. Die avond heb ik mijn koffers gepakt en ben in diverse hotels gaan wonen voordat er ongelukken gingen gebeuren. Ik was gewoon mezelf niet meer, ik ben letterlijk veranderd in een agressief monster. Ik hoef maar even het gevoel te hebben aangevallen te worden en ik bijt als een idioot van me af op een vreselijk onmenselijke en agressieve manier. Als een kat die in het nauw is gedreven. Zo voel ik me ook.
Er is nog veel meer gaande natuurlijk dan wat ik tot nu toe geschreven heb, maar het is gewoon veel te veel om alles te vermelden. Tova en ik wonen nu appart. We hebben nu beiden ons eigen appartement sinds twee maanden. Dit is alleen maar tijdelijk. We gaan niet scheiden, maar ik moet even op mijzelf wonen voor er echte ongelukken gaan gebeuren. Ik ben niet mezelf meer. Ik ben totaal veranderd en niet op een leuke manier. Het apart wonen is een succes. Het gaat nu stukken beter tussen Tova en mij. We hebben geen ruzie meer en we brengen veel tijd samen door als we beiden niet hoeven te werken. We gaan elke week samen ergens uit eten en ik mis Tova ontzettend. Alleen wonen is niet leuk. Het enige dat ik leuk vind is dat het stil is als ik thuis kom van mijn werk en dat er niemand is die iets van mij moet hebben. Ik heb besloten mijn apartement rustgevend in te richten.
Hier een paar foto's van waar ik nu woon (op Silverado Ranch Blvd, vlak bij South Point Hotel & Casino).
Mijn woonkamer:
Uitzicht vanuit mijn woonkamer/balkon op de Stratosphere Tower (is bijna niet te zien op de foto, maar ged te zien in het echt):
Mijn keuken:
Uitzicht op de Strip vanuit mijn keukenraam:
De hal van de woonkamer naar de slaapkamer, badkamer en laundry room:
Mijn slaapkamer:
Het uitzicht vanuit mijn slaapkamerraam aan de Noord zijde:
Het uitzicht van mijn slaapkamer raam aan de Oost zijde:
Mijn badkamer:
Ik zal ook wat foto's maken van Tova's apartement, welke 3 keer zo groot is als dat van mij. We moeten natuurlijk ook alle spullen ergens kwijt, hahaha…
Hier kun je zien waar ik woon: Savannah Apartments
Er is nog zoooo veel te schrijven over wat er allemaal gaande is, maar ik kan niet meer opbrengen dan wat ik zojuist heb geschreven. Ik ben kapot! LOL!
Wat ik nog wel even wilde zeggen is dat ik afgelopen vrijdag een auto ongeluk heb gehad. Niet veroorzaakt door mij, maar heb wel gistsren de gehele avond in de Urgent Health Care unit doorgebracht en later die aviond doorverwezen naar de Emergency Room in het St Rose Hospital voor hersen- en neck scans en X-ray's… Pas om 01:30 uur middernacht werd ik weer vrijgelaten en kon ik naar huis.
Dit was ik gistsrenavond:
Het was een T-bone aanrijding, dat wil zeggen dat ik aan de zijkant door een andere auto ben geraakt die mij niet had gezien en even snel en U-turn wilde maken op S. Valley View Blvd., terwijl ik opweg was naar een BBQ (Famous Dave) afspraak. Het meest lullig was dat het precies voor de deur gebeurde en ik dus veel te laat was voor de BBQ…
De bestuurder van de auto was geen Amerikaan, had geen verzekering maar had een auto gehuurd bij Enterprise Car Rental. Dus die ga ik maar eens even aansprakelijk stellen. Morgen moet ik een advokaat gaan zoeken die mijn case behartigt. De schade aan mijn auto is behoorlijk. Mijn nek (vandaar dat ik grotendeels in het ziekenhuis en Urgent Health Care heb doorgebracht gistsren middag tot na middernacht) doet flink zeer en ik heb konstant hoofdpijn sinds gistsren, de dag na de aanrijding, Nu zelfs nog meer dan gisteren.
Deze week wordt mijn auto gerepareerd. De afspraak is al gemaakt en een huurauto is al geregeld. Men verwacht dat de schade zo'n $7,000.00 dollar zal zijn, op voorwaarde dat het frame niet gebogen is en de ophanging van mijn rechter achterwiel niet is beschadigd.
Als ik zin en energie heb, zal ik wel wat meer schrijven. Hier moeten jullie het voorlopig maar even mee doen. lol
